رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۲۵
| هر ناله که بر سر شتر میکردم | در پای شتر نثار دُر میکردم | |||||
| هر چاه که کاروان تهی کرد ز آب | من باز به آب دیده پر میکردم | |||||
| هر ناله که بر سر شتر میکردم | در پای شتر نثار دُر میکردم | |||||
| هر چاه که کاروان تهی کرد ز آب | من باز به آب دیده پر میکردم | |||||