رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۱۷
| زین سان که فتاد هجر در راه ای دل | ترسم که نبری جان ز غمش آه ای دل | |||||
| باری چو نهای غائب از آن ماه ای دل | عذر من مستمند میخواه ای دل | |||||
| زین سان که فتاد هجر در راه ای دل | ترسم که نبری جان ز غمش آه ای دل | |||||
| باری چو نهای غائب از آن ماه ای دل | عذر من مستمند میخواه ای دل | |||||