رباعی‌های مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۰۴

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' رباعی‌های مهستی گنجوی  از مهستی
(رباعی شمارهٔ ۱۰۴، از بس که کند زلف تو با روی تو ناز)
'


 از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز 
 من بندهٔ بادی شوم ای شمع طرازکو زلف تو را ز روی بر دارد باز