رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱
ظاهر
| دوشینه شبم بود شبیه یلدا | آن مونس غمگسار نامد عمدا | |||||
| شب تا به سحر ز دیده دُر میسفتم | میگفتم رب لاتذرنی فردا | |||||
| دوشینه شبم بود شبیه یلدا | آن مونس غمگسار نامد عمدا | |||||
| شب تا به سحر ز دیده دُر میسفتم | میگفتم رب لاتذرنی فردا | |||||