رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
ظاهر
۷۴
| چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد | دل را بکَم و بیش دژم نتوان کرد | |||||
| کار من و تو چنانکه رای من و تُست | از موم بدست خویش هم نتوان کرد | |||||
رباعی ۷۴– خواجه حافظ میفرماید:
| چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند | گر اندکی نه بوفق رضاست خُرده مگیر | |||||
رباعی ۹۵ هم نزدیک بهمین معنی است.