رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/در دهر چو آواز گل تازه دهند

by عمر خیام

۷۶

	در دهر چو آوازِ گُلِ تازه دهند			فرمای بُتا که می باندازه دهند
	از حور و قصور وَز بهشت و دوزخ			فارغ بنشین که آن هر آوازه دهند