رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/ترکیب پیاله که در هم پیوست
ظاهر
۲۲
| ترکیب پیالهٔ که در هم پیوست | بشکستن آن روا نمیدارد مست | |||||
| چندین سر و پای نازنین از سر دست | بر مِهرِ که پیوست و بکین که شکست | |||||
رباعی ۲۲– فردوسی نزدیک باین معنی فرموده است:
| جهانا مپرور چو خواهی درود | چو میبدروی پروریدن چه سود! | |||||
خواجه حافظ فرماید:
| با صبا در چمن لاله سحر میگفتم | که شهیدان کهاند اینهمه خونین کفنان | |||||
مضمون این شعر خواجه نیز با آن معنی بیمناسبت نیست که میفرماید:
| این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است | کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست | |||||