رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/ای کاش که جای آرمیدن بودی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو

۱۶۳

  ای کاش که جای آرمیدن بودی یا این ره دور را رسیدن بودی  
  کاش از پی صدهزار سال از دلِ خاک چون سبزه امید بر دمیدن بودی