پرش به محتوا

رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/از رنج کشیدن آدمی حر گردد

از ویکی‌نبشته

۶۱

  از رنج کشیدن آدمی حُرّ گردد قطره چو کشد حبس صدف دُر گردد  
  گر مال نماند سر بماناد بجای پیمانه چو شد تُهی دِگر پُر گردد  


رباعی ۶۱– قدما گمان داشتند قطرهٔ باران چون در صدف میافتد مروارید پرورش می‌یابد.