دیوان شمس/گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد)
'


 گر ماه شب افروزان روپوش روا داردگیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد 
 گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بواز خنبش روحانی صد گونه گوا دارد 
 آن مه چو گریزانه آید سپس خانهلیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد 
 غم گر چه بود دشمن گوید سر او با منبا مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد