دیوان شمس/کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من)
'


 کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر منشکر خدا را که خرم برد صداع از سر من 
 گاو اگر نیز رود تا برود غم نخورمنیست ز گاو و شکمش بوی خوش عنبر من 
 گاو و خری گر برود باد ابد در دو جهاندلبر من دلبر من دلبر من دلبر من 
 حلقه به گوش است خرم گوش خر و حلقه زرحیف نگر حیف نگر وازر من وازر من 
 سر کشد و ره نرود ناز کند جو نخوردجز تل سرگین نبود خدمت او بر در من 
 گاو بر این چرخ بر این گاو دگر زیر زمینزین دو اگر من بجهم بخت بود چنبر من 
 رفتم بازار خران این سو و آن سو نگراناز خر و از بنده خر سیر شد این منظر من 
 گفت کسی چون خر تو مرد خری هست بخرگفتم خاموش که خر بود به ره لنگر من