دیوان شمس/کار ندارم جز این کارگه و کارم اوست

by مولوی

	کار ندارم جز این کارگه و کارم اوست			لاف زنم لاف لاف چونک خریدارم اوست
	طوطی گویا شدم چون شکرستانم اوست			بلبل بویا شدم چون گل و گلزارم اوست
	پر به ملک برزنم چون پر و بالم از اوست			سر به فلک برزنم چون سر و دستارم اوست
	جان و دلم ساکنست زانک دل و جانم اوست			قافله‌ام ایمنست قافله سالارم اوست
	بر مثل گلستان رنگرزم خم اوست			بر مثل آفتاب تیغ گهردارم اوست
	خانه جسمم چرا سجده گه خلق شد			زانک به روز و به شب بر در و دیوارم اوست
	دست به دست جز او می‌نسپارد دلم			زانک طبیب غم این دل بیمارم اوست
	بر رخ هر کس که نیست داغ غلامی او			گر پدر من بود دشمن و اغیارم اوست
	ای که تو مفلس شدی سنگ به دل برزدی			صله ز من خواه زانک مخزن و انبارم اوست
	شاه مرا خوانده است چون نروم پیش شاه			منکر او چون شوم چون همه اقرارم اوست
	گفت خمش چند چند لاف تو و گفت تو			من چه کنم ای عزیز گفتن بسیارم اوست