دیوان شمس/چونک درآییم به غوغای شب

by مولوی

	چونک درآییم به غوغای شب			گرد برآریم ز دریای شب
	خواب نخواهد بگریزد ز خواب			آنک بدیدست تماشای شب
	بس دل پرنور و بسی جان پاک			مشتغل و بنده و مولای شب
	شب تتق شاهد غیبی بود			روز کجا باشد همتای شب
	پیش تو شب هست چو دیگ سیاه			چون نچشیدی تو ز حلوای شب
	دست مرا بست شب از کسب و کار			تا به سحر دست من و پای شب
	راه درازست برانیم تیز			ما به درازا و به پهنای شب
	روز اگر مکسب و سوداگریست			ذوق دگر دارد سودای شب
	مفخر تبریز توی شمس دین			حسرت روزی و تمنای شب