دیوان شمس/چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم

by مولوی

چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندمگه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشندم ز کشاکش چو کمانم به کف گوش کشانمقدر از بام درافتد چو در خانه ببندم مگر استاره چرخم که ز برجی سوی برجیبه نحوسیش بگریم به سعودیش بخندم به سما و به بروجش به هبوط و به عروجشنفسی همتک بادم نفسی من هلپندم نفسی آتش سوزان نفسی سیل گریزانز چه اصلم ز چه فصلم به چه بازار خرندم نفسی فوق طباقم نفسی شام و عراقمنفسی غرق فراقم نفسی راز تو رندم نفسی همره ماهم نفسی مست الهمنفسی یوسف چاهم نفسی جمله گزندم نفسی رهزن و غولم نفسی تند و ملولمنفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم بزن ای مطرب قانون هوس لیلی و مجنونکه من از سلسله جستم وتد هوش بکندم به خدا که نگریزی قدح مهر نریزیچه شود ای شه خوبان که کنی گوش به پندم هله ای اول و آخر بده آن باده فاخرکه شد این بزم منور به تو ای عشق پسندم بده آن باده جانی ز خرابات معانیکه بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم بپران ناطق جان را تو از این منطق رسمیکه نمی‌یابد میدان بگو حرف سمندم