دیوان شمس/چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد

by مولوی

	چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد			نگرد شتر به اشتر که بیا که ساربان شد
	ز چپ و ز راست بنگر به قطارهای بی‌مر			پی روز همچو سایه به طریق آسمان شد
	نه ز لامکان رسیدی همه چیز از آن کشیدی			دل تو چرا نداند به خوشی به لامکان شد
	همه روز لعب کردی غم خانه خود نخوردی			سوی خانه باید اکنون دژم و کشان کشان شد
	تو بخند خنده اولی که روان شوی به مولی			کرمش روا ندارد به کریم بدگمان شد