دیوان شمس/چرخ فلک با همه کار و کیا

by مولوی

	چرخ فلک با همه کار و کیا			گرد خدا گردد چون آسیا
	گرد چنین کعبه کن ای جان طواف			گرد چنین مایده گرد ای گدا
	بر مثل گوی به میدانش گرد			چونک شدی سرخوش بی‌دست و پا
	اسب و رخت راست بر این شه طواف			گر چه بر این نطع روی جا به جا
	خاتم شاهیت در انگشت کرد			تا که شوی حاکم و فرمانروا
	هر که به گرد دل آرد طواف			جان جهانی شود و دلربا
	همره پروانه شود دلشده			گردد بر گرد سر شمع‌ها
	زانک تنش خاکی و دل آتشی‌ست			میل سوی جنس بود جنس را
	گرد فلک گردد هر اختری			زانک بود جنس صفا با صفا
	گرد فنا گردد جان فقیر			بر مثل آهن و آهن ربا
	زانک وجودست فنا پیش او			شسته نظر از حول و از خطا
	مست همی‌کرد وضو از کمیز			کز حدثم بازرهان ربنا
	گفت نخستین تو حدث را بدان			کژمژ و مقلوب نباید دعا
	زانک کلیدست و چو کژ شد کلید			وا شدن قفل نیابی عطا
	خامش کردم همگان برجهید			قامت چون سرو بتم زد صلا
	خسرو تبریز شهم شمس دین			بستم لب را تو بیا برگشا