دیوان شمس/همرنگ جماعت شو تا لذت جان بینی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(همرنگ جماعت شو تا لذت جان بینی)
'


 همرنگ جماعت شو تا لذت جان بینیدر کوی خرابات آ تا دردکشان بینی 
 درکش قدح سودا هل تا بشوی رسوابربند دو چشم سر تا چشم نهان بینی 
 بگشای دو دست خود گر میل کنارستتبشکن بت خاکی را تا روی بتان بینی 
 از بهر عجوزی را تا چند کشی کابینوز بهر سه نان تا کی شمشیر و سنان بینی 
 نک ساقی بی‌جوری در مجلس او دوریدر دور درآ بنشین تا کی دوران بینی 
 این جاست ربا نیکو جانی ده و صد بستانگرگی و سگی کم کن تا مهر شبان بینی 
 شب یار همی‌گردد خشخاش مخور امشببربند دهان از خور تا طعم دهان بینی 
 گویی که فلانی را ببرید ز من دشمنرو ترک فلانی گو تا بیست فلان بینی 
 اندیشه مکن الا از خالق اندیشهاندیشه جانان به کاندیشه نان بینی 
 با وسعت ارض الله بر حبس چه چفسیدیز اندیشه گره کم زن تا شرح جنان بینی 
 خامش کن از این گفتن تا گفت بری باریاز جان و جهان بگذر تا جان و جهان بینی