دیوان شمس/هر کی ز حور پرسدت رخ بنما که همچنین

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(هر کی ز حور پرسدت رخ بنما که همچنین)
'


 هر کی ز حور پرسدت رخ بنما که همچنینهر کی ز ماه گویدت بام برآ که همچنین 
 هر کی پری طلب کند چهره خود بدو نماهر کی ز مشک دم زند زلف گشا که همچنین 
 هر کی بگویدت ز مه ابر چگونه وا شودباز گشا گره گره بند قبا که همچنین 
 گر ز مسیح پرسدت مرده چگونه زنده کردبوسه بده به پیش او جان مرا که همچنین 
 هر کی بگویدت بگو کشته عشق چون بودعرضه بده به پیش او جان مرا که همچنین 
 هر کی ز روی مرحمت از قد من بپرسدتابروی خویش عرضه ده گشته دوتا که همچنین 
 جان ز بدن جدا شود باز درآید اندرونهین بنما به منکران خانه درآ که همچنین 
 هر طرفی که بشنوی ناله عاشقانه‌ایقصه ماست آن همه حق خدا که همچنین 
 خانه هر فرشته‌ام سینه کبود گشته‌امچشم برآر و خوش نگر سوی سما که همچنین 
 سر وصال دوست را جز به صبا نگفته‌امتا به صفای سر خود گفت صبا که همچنین 
 کوری آنک گوید او بنده به حق کجا رسددر کف هر یکی بنه شمع صفا که همچنین 
 گفتم بوی یوسفی شهر به شهر کی رودبوی حق از جهان هو داد هوا که همچنین 
 گفتم بوی یوسفی چشم چگونه وادهدچشم مرا نسیم تو داد ضیا که همچنین 
 از تبریز شمس دین بوک مگر کرم کندوز سر لطف برزند سر ز وفا که همچنین