دیوان شمس/هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد

by مولوی

	هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد			همچنان باشد کز سمع و بصر بگریزد
	زان خورد خون جگر عاشق زیرا شیر است			شیردل کی بود آن کو ز جگر بگریزد
	دل چو طوطی بود و جور دلارام شکر			طوطیی دید کسی کو ز شکر بگریزد
	پشه باشد که به هر باد مخالف برود			دزد شب باشد کز نور قمر بگریزد
	هر سری را که خدا خیره و کالیوه کند			صدر جنت بهلد سوی سقر بگریزد
	و آنک واقف بود از مرگ سوی مرگ گریخت			سوی ملک ابد و تاج و کمر بگریزد
	چون قضا گفت فلانی به سفر خواهد مرد			آن کس از بیم اجل سوی سفر بگریزد
	بس کن و صید مکن آنک نیرزد به شکار			که خیال شب و شب هم ز سحر بگریزد