دیوان شمس/هان ای طبیب عاشقان سوداییی دیدی چو ما
ظاهر
| هان ای طبیب عاشقان سوداییی دیدی چو ما | یا صاحبی اننی مستهلک لو لاکما | |||||
| ای یوسف صد انجمن یعقوب دیدستی چو من | اصفر خدی من جوی و ابیض عینی من بکا | |||||
| از چشم یعقوب صفی اشکی دوان بین یوسفی | تجری دموعی بالولا من مقلتی عین الولا | |||||
| صد مصر و صد شکرستان درجست اندر یوسفان | الصید جل او صغر فالکل فی جوف الفرا | |||||
| اسباب عشرت راست شد هر چه دلم میخواست شد | فالوقت سیف قاطع لا تفتکر فیما مضی | |||||
| جان باز اندر عشق او چون سبط موسی را مگو | اذهب و ربک قاتلا انا قعودها هنا | |||||
| هرگز نبینی در جهان مظلومتر زین عاشقان | قولوا لاصحاب الحجی رفقا بارباب الهوی | |||||
| گر درد و فریادی بود در عاقبت دادی بود | من فضل رب محسن عدل علی العرش استوی | |||||
| گر واقفی بر شرب ما وز ساقی شیرین لقا | الزمه و اعلم ان ذا من غیره لا یرتجی | |||||
| کردیم جمله حیلهها ای حیله آموز نهی | ماذا تری فیما تری یا من یری ما لا یری | |||||
| خاموش و باقی را بجو از ناطق اکرام خو | فالفهم من ایحائه من کل مکروه شفا | |||||