دیوان شمس/نرد کف تو بردست مرا
ظاهر
| نرد کف تو بردست مرا | شیر غم تو خوردست مرا | |||||
| گشتم چو خلیل اندر غم تو | آتشکدهها سردست مرا | |||||
| در خاک فنا ای دل بمران | کز راندن تو گردست مرا | |||||
| میران فرسی در گلشن جان | کز گلشن جان وردست مرا | |||||
| در شادی ما وهمی نرسد | کاین خنده گری پردهست مرا | |||||
| صد رخ ز درون سرخست مرا | یک رخ ز برون زردست مرا | |||||
| ای احول ده این هر دو جهان | کز راحت تو دردست مرا | |||||
| در رهبریت ای مرد طلب | بر هر سر ره مردست مرا | |||||
| خاموش و مجو تو شهرت خود | کز راحت تو دردست مرا | |||||