دیوان شمس/من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجا است

by مولوی

	من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجا است			چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ما است
	چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب			دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزا است
	خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب			هر که را هست زهی بخت ندانم که که را است