دیوان شمس/من مرید توام مراد تویی
ظاهر
| من مرید توام مراد تویی | من غلامم چو کیقباد تویی | |||||
| دل مرید تو و تو را خواهد | کاین در بسته را گشاد تویی | |||||
| خاک پای توام ولی امروز | گردم اندر هوا که باد تویی | |||||
| زهد من می جهاد من ساغر | چو مرا زهد و اجتهاد تویی | |||||
| گر چه من بدنهاد و بدگهرم | شاکرم چون در این نهاد تویی | |||||
| ور نهادی که تو کنی برداشت | خوش بود چون همه مراد تویی | |||||
| زهر باده شود چو جام تویی | ظلم احسان شود چو داد تویی | |||||
| بس کنم ذکر تو نگویم بیش | ذکر هر ذکر و یاد یاد تویی | |||||