دیوان شمس/من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا

by مولوی

	من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا			من از کجا غم باران و ناودان ز کجا
	چرا به عالم اصلی خویش وانروم			دل از کجا و تماشای خاکدان ز کجا
	چو خر ندارم و خربنده نیستم ای جان			من از کجا غم پالان و کودبان ز کجا
	هزارساله گذشتی ز عقل و وهم و گمان			تو از کجا و فشارات بدگمان ز کجا
	تو مرغ چارپری تا بر آسمان پری			تو از کجا و ره بام و نردبان ز کجا
	کسی تو را و تو کس را به بز نمی‌گیری			تو از کجا و هیاهای هر شبان ز کجا
	هزار نعره ز بالای آسمان آمد			تو تن زنی و نجویی که این فغان ز کجا
	چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت			میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا
	دلا دلا به سررشته شو مثل بشنو			که آسمان ز کجایست و ریسمان ز کجا
	شراب خام بیار و به پختگان درده			من از کجا غم هر خام قلتبان ز کجا
	شرابخانه درآ و در از درون دربند			تو از کجا و بد و نیک مردمان ز کجا
	طمع مدار که عمر تو را کران باشد			صفات حقی و حق را حد و کران ز کجا
	اجل قفص شکند مرغ را نیازارد			اجل کجا و پر مرغ جاودان ز کجا
	خموش باش که گفتی بسی و کس نشنید			که این دهل ز چه بام‌ست و این بیان ز کجا