دیوان شمس/عاشق روی جان فزای توییم
ظاهر
| عاشق روی جان فزای توییم | رحمتی کن که در هوای توییم | |||||
| تو به رخسار آفتابی و مه | ما همه ذره در هوای توییم | |||||
| تا تو زین پرده روی بنمایی | منتظر بر در سرای توییم | |||||
| ای که ما در میان مجلس انس | بیخود از شربت لقای توییم | |||||
| خیره چون دشمنان مکش ما را | کخر ای دوست آشنای توییم | |||||
| تو رضا می دهی به کشتن ما | ما همه بنده رضای توییم | |||||
| گر چه با خاتم سلیمانیم | ای پری زاده خاک پای توییم | |||||
| شمس تبریز جان جانهایی | ما همه بنده و گدای توییم | |||||