دیوان شمس/عاشق روی جان فزای توییم

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(عاشق روی جان فزای توییم)
'


 عاشق روی جان فزای توییمرحمتی کن که در هوای توییم 
 تو به رخسار آفتابی و مهما همه ذره در هوای توییم 
 تا تو زین پرده روی بنماییمنتظر بر در سرای توییم 
 ای که ما در میان مجلس انسبیخود از شربت لقای توییم 
 خیره چون دشمنان مکش ما راکخر ای دوست آشنای توییم 
 تو رضا می دهی به کشتن ماما همه بنده رضای توییم 
 گر چه با خاتم سلیمانیمای پری زاده خاک پای توییم 
 شمس تبریز جان جان‌هاییما همه بنده و گدای توییم