دیوان شمس/سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد
ظاهر
| سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد | از گل و زعفران حکایت کرد | |||||
| چون جدا گشت عاشق از معشوق | برد معشوق ناز و عاشق درد | |||||
| این دو رنگ مخالف از یک هجر | بر رخ هر دو عشق پیدا کرد | |||||
| رخ معشوق زرد لایق نیست | سرخی و فربهی عاشق سرد | |||||
| چونک معشوق ناز آغازید | ناز کش عاشقا مگیر نبرد | |||||
| انا کالشوک سیدی کالورد | فهما اثنان فی الحقیقه فرد | |||||
| انه الشمس اننی کالظل | منه حر البقا و منی البرد | |||||
| ان جالوت بارز الطالوت | ان داوود قدروا فی السرد | |||||
| دل ز تن زاد لیک شاه تنست | همچنانک بزاید از زن مرد | |||||
| باز در دل یکی دلیست نهان | چون سواری نهان شده در گرد | |||||
| جنبش گرد از سوار بود | اوست کاین گرد را به رقص آورد | |||||
| نیست شطرنج تا تو فکر کنی | با توکل بریز مهره چو نرد | |||||
| شمس تبریز آفتاب دلست | میوههای دل آن تفش پرورد | |||||