دیوان شمس/سماع صوفیان می درنگیرد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(سماع صوفیان می درنگیرد)
'


 سماع صوفیان می درنگیردکه آتش هیزمی را تر نگیرد 
 یقین می‌دانک جسمانیست آفتمکوپ این دست تا پا برنگیرد 
 بیابد خلوت عشرت مسیحااگر مجلس ز گاو و خر نگیرد 
 چرا در بزم خلوت بی‌گراناندل ما عیش را از سر نگیرد 
 نه اصل این بنا باشد کلوخیکلوخی لطف آن دلبر نگیرد 
 که چشم حقد یوسف را نداندکه بانگ چنگ گوش کر نگیرد 
 ز هر آهو نه صحرا مشک یابدز هر گاوی جهان عنبر نگیرد 
 ز هر نی ناله مشتاق نایدو هر مرغی ز نی شکر نگیرد 
 چه داند لطف زهره زهره رفتهکه او را گوشه چادر نگیرد 
 می جان را بجز جانی ننوشدکه جسمانی می انور نگیرد 
 نه هر ابری حریف ماه گرددکه اختر را بجز اختر نگیرد 
 اگر دلدار گیرد در جهان کساز این دلدار ما خوشتر نگیرد 
 خداوند شمس دین آن نور تبریزکه هر کس را چو من چاکر نگیرد