دیوان شمس/ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده

by مولوی

	ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده			ز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده
	شهره نگارم ز تو عیش و قرارم ز تو			جان بهارم ز تو رسم خزانم مده
	جان چو تویی بی‌شکی پیش تو جان جانکی			باش مرا ای یکی هر دو جهانم مده
	پردگی و فاش تو آفت او باش تو			جان رهی باش تو جان و روانم مده
	دوش بدادی مرا از کف خود باده را			چون که چنینم درآ جز که چنانم مده
	غیر شرابی چو زر ای صنم سیمبر			هیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده
	نیست شدم در چمن قفل بر آن در بزن			هر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده
	شیر پراکنده‌ام زخم تو را بنده‌ام			بی‌تو اگر زنده‌ام جز به سگانم مده
	زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترم			بی‌همگان خوشترم با همگانم مده
	خسرو تبریزیان شمس حق روحیان			پر شده از تو دهان زخم زبانم مده