دیوان شمس/ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده)
'


 ساقی جان غیر آن رطل گرانم مدهز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده 
 شهره نگارم ز تو عیش و قرارم ز توجان بهارم ز تو رسم خزانم مده 
 جان چو تویی بی‌شکی پیش تو جان جانکیباش مرا ای یکی هر دو جهانم مده 
 پردگی و فاش تو آفت او باش توجان رهی باش تو جان و روانم مده 
 دوش بدادی مرا از کف خود باده راچون که چنینم درآ جز که چنانم مده 
 غیر شرابی چو زر ای صنم سیمبرهیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده 
 نیست شدم در چمن قفل بر آن در بزنهر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده 
 شیر پراکنده‌ام زخم تو را بنده‌امبی‌تو اگر زنده‌ام جز به سگانم مده 
 زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترمبی‌همگان خوشترم با همگانم مده 
 خسرو تبریزیان شمس حق روحیانپر شده از تو دهان زخم زبانم مده