دیوان شمس/ساقی انصاف خوش لقایی
ظاهر
| ساقی انصاف خوش لقایی | از جا رفتم تو از کجایی | |||||
| گر بنده بگویمت روا نیست | ترسم که بگویمت خدایی | |||||
| خاموش نمیهلی که باشم | راه گفتن نمیگشایی | |||||
| میافشاری مرا چو انگور | معشوق نهای مرا بلایی | |||||
| گر چشم ببندم از تو کفر است | زیرا که تو نور میفزایی | |||||
| ور بگشایم بگویی منگر | در ما تو بدیده هوایی | |||||