دیوان شمس/ز رویت دسته گل می‌توان کرد

by مولوی

	ز رویت دسته گل می‌توان کرد			ز زلفت شاخ سنبل می‌توان کرد
	ز قد پرخم من در ره عشق			بر آب چشم من پل می‌توان کرد
	ز اشک خون همچون اطلس من			براق عشق را جل می‌توان کرد
	ز هر حلقه از آن زلفین پربند			پر گردن کشان غل می‌توان کرد
	تو دریایی و من یک قطره ای جان			ولیکن جزو را کل می‌توان کرد
	دلم صدپاره شد هر پاره نالان			که از هر پاره بلبل می‌توان کرد
	تو قاف قندی و من لام لب تلخ			ز قاف و لام ما قل می‌توان کرد
	مرا همشیره است اندیشه تو			از این شیره بسی مل می‌توان کرد
	رهی دورست و جان من پیاده			ولی دل را چو دلدل می‌توان کرد
	خمش کن زان که بی‌گفت زبانی			جهان پربانگ و غلغل می‌توان کرد