دیوان شمس/زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
ظاهر
| زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب | دست نگر پا نگر دست بزن پا بکوب | |||||
| مسخره باد گشت هر چه درختست و کشت | و آنچ کشد سر ز باد خار بود خشک و چوب | |||||
| هر چه ز اجزای تو رو ننهد سر کشد | پای بزن بر سرش هین سر و پایش بکوب | |||||
| چونک نخواهی رهید از دم هر گول گیر | خاک کسی شو کز او چاره ندارد قلوب | |||||