| دلبر بیگانه صورت مهر دارد در نهان | | گر زبانش تلخ گوید قند دارد در دهان | |
| از درون سو آشنا و از برون بیگانه رو | | این چنین پرمهر دشمن من ندیدم در جهان | |
| چونک دلبر خشم گیرد عشق او می گویدم | | عاشق ناشی مباش و رو مگردان هان و هان | |
| راست ماند تلخی دلبر به تلخی شراب | | سازوار اندر مزاج و تلخ تلخ اندر زبان | |
| پیش او مردن به هر دم از شکر شیرینتر است | | مرده داند این سخن را تو مپرس از زندگان | |
| شاد روزی کاین غزل را من بخوانم پیش عشق | | سجده‌ای آرم بر زمین و جان سپارم در زمان | |
| مرغ جان را عشق گوید میل داری در قفص | | مرغ گوید من تو را خواهم قفص را بردران | |
