دیوان شمس/در عشق کجا باشد مانند تو عشقینی
ظاهر
| در عشق کجا باشد مانند تو عشقینی | شاهان ز هوای تو در خرقه دلقینی | |||||
| بر خوان تو استاده هر گوشه سلیمانی | وز غایت مستی تو همکاسه مسکینی | |||||
| بس جان گزین بوده سلطان یقین بوده | سردفتر دین بوده از عشق تو بیدینی | |||||
| کو گوهر جان بودن کو حرف بپیمودن | کو سینه ره بینی کو دیده شه بینی | |||||
| هر مست میت خورده دو دست برآورده | کاین عشق فزون بادا وز هر طرف آمینی | |||||
| گویند بخوان یاسین تا عشق شود تسکین | جانی که به لب آمد چه سود ز یاسینی | |||||
| آن دلشده خاکی کز عشق زمین بوسد | در دولت تو بنهد بر پشت فلک زینی | |||||
| آوه خنک آن دل را کو لازم آن جان شد | گه باده جان گیرد گه طره مشکینی | |||||
| هرگز نکند ما را عالم به جوال اندر | کز شمس حق تبریز پر کردم خرجینی | |||||