دیوان شمس/در خانه نشسته بت عیار کی دارد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(در خانه نشسته بت عیار کی دارد)
'


 در خانه نشسته بت عیار کی داردمعشوق قمرروی شکربار کی دارد 
 بی زحمت دیده رخ خورشید که بیندبی پرده عیان طاقت دیدار کی دارد 
 گفتی به خرابات دگر کار ندارمخود کار تو داری و دگر کار کی دارد 
 زندان صبوحی همه مخمور خمارندای زهره کلید در خمار کی دارد 
 ما طوطی غیبیم شکرخواره و عاشقآن کان شکرهای به قنطار کی دارد 
 یک غمزه دیدار به از دامن دیناردیدار چو باشد غم دینار کی دارد 
 جان‌ها چو از آن شیر ره صید بدیدنداکنون چو سگان میل به مردار کی دارد 
 چون عین عیانست ز اقرار کی لافداقرار چو کاسد شود انکار کی دارد 
 ای در رخ تو زلزله روز قیامتدر جنت حسن تو غم نار کی دارد 
 با غمزه غمازه آن یار وفاداراندیشه این عالم غدار کی دارد 
 گفتی که ز احوال عزیزان خبری دهبا مخبر خوبت سر اخبار کی دارد 
 ای مطرب خوش لهجه شیرین دم عارفیاری ده و برگو که چنین یار کی دارد 
 بازار بتان از تو خرابست و کسادستبازار چه باشد دل بازار کی دارد 
 امروز ز سودای تو کس را سر سر نیستدستار کی دارد سر دستار کی دارد 
 شمس الحق تبریز چو نقد آمد و پیدااز پار کی گوید غم پیرار کی دارد