دیوان شمس/خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستی)
'


 خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستیطوق قمر شکستیی فوق فلک نشستیی 
 کی دم کس شنیدیی یا غم کس کشیدیییا زر و سیم چیدیی گر تو فناپرستیی 
 برجهیی به نیم شب با شه غیب خوش لقبساغر باده طرب بر سر غم شکستیی 
 ای تو مدد حیات را از جهت زکات راطره دلربات را بر دل من ببستیی 
 عاشق مست از کجا شرم و شکست از کجاشنگ و وقیح بودیی گر گرو الستییی 
 ور ز شراب دنگیی کی پی نام و ننگییور تو چو من نهنگیی کی به درون شستیی 
 بازرسید مست ما داد قدح به دست ماگر دهدی به دست تو شاد و فراخ دستیی 
 گر قدحش بدیدیی چون قدحش پریدییوز کف جام بخش او از کف خود برستییی 
 وز رخ یوسفانه‌اش عقل شدی ز خانه‌اشبخت شدی مساعدش ساعد خود نخستیی 
 ور تو به گاه خاستی پس تو چه سست پاستیور تو چو تیر راستی از پر کژ بجستیی 
 خامش کن اگر تو را از خمشان خبر بدیوقت کلام لاییی وقت سکوت هستیی