دیوان شمس/جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست

by مولوی

	جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست			چرا ز باد مکافات داد و بیدادست
	به باد و بود محمد نگر که چون باقیست			ز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیادست
	ز باد بولهب و جنس او نمی‌بینی			که از برای فضیحت فسانه شان یادست
	چنین ثبات و بقا باد را کجا باشد			در این ثبات که قاف کمتر آحادست
	نبود باد دم عیسی و دعای عزیر			عنایت ازلی بد که نورست ادست
	اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیست			اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست
	ز بیم باد جهان همچو برگ می‌لرزد			درون باد ندانی که تیغ پولادست
	کهی بود که بجز باد در جهان نشناخت			کهی کهی نکند ز آنک که نه فرهادست
	تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریاد			که از درون دلم موج‌های فریادست
	اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زند			یقین شود که نه بادست ملک آبادست