دیوان شمس/جانی که ز نور مصطفی زاد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(جانی که ز نور مصطفی زاد)
'


 جانی که ز نور مصطفی زادبا او تو مگو ز داد و بیداد 
 هرگز ماهی سباحت آموختآزادی جست سرو آزاد 
 خاری که ز گلبن طرب رستگلزار به روی او شود شاد 
 دورست رواق‌های شادیاز آتش و آب و خاک و از باد 
 زین چار بسیط چون چلیپاترکیب موحدان برون باد 
 زان سو فلکیست نیک روشنزان سو ملکیست بسته مرصاد 
 کمتر بخشش دو چشم بخشدبینا و حکیم و تیز و استاد 
 با دیده جان چو واپس آییدر عالم آب و گل به ارشاد 
 بینی تو و دیگران نبینندهر سو نوری به رسم میلاد 
 در هر ابری هزار خورشیددر هر ویران بهشت آباد 
 تختی بنهی به قصر مردانهم خیمه زنی به بام اوتاد 
 بویی ببری ز شمس تبریزکو را است ملک مطیع و منقاد