دیوان شمس/تو نه چنانی که منم من نه چنانم که تویی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(تو نه چنانی که منم من نه چنانم که تویی)
'


 تو نه چنانی که منم من نه چنانم که توییتو نه بر آنی که منم من نه بر آنم که تویی 
 من همه در حکم توام تو همه در خون منیگر مه و خورشید شوم من کم از آنم که تویی 
 با همه ای رشک پری چون سوی من برگذریباش چنین تیز مران تا که بدانم که تویی 
 دوش گذشتی ز درم بوی نبردم ز تو منکرد خبر گوش مرا جان و روانم که تویی 
 چون همه جان روید و دل همچو گیاه خاک درتجان و دلی را چه محل ای دل و جانم که تویی 
 ای نظرت ناظر ما ای چو خرد حاضر مالیک مرا زهره کجا تا به جهانم که تویی 
 چون تو مرا گوش کشان بردی از آن جا که منمبر سر آن منظره‌ها هم بنشانم که تویی 
 مستم و تو مست ز من سهو و خطا جست ز منمن نرسم لیک بدان هم تو رسانم که تویی 
 زین همه خاموش کنم صبر و صبر نوش کنمعذر گناهی که کنون گفت زبانم که تویی