دیوان شمس/بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونی

by مولوی

	بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونی			ز رنج‌های جهان و ز رنج ما چونی
	تو همچو عیسی و اندیشه‌ها جهودانند			ز مکر و فعل جهودان بگو مرا چونی
	ز دشمنان و ز بیگانگان زیانت نیست			که از دو چشم تو دورند ز آشنا چونی
	ایا کسی که خوشی با وفا و صحبت خلق			بپرسمت ز وفاهای بی‌وفا چونی
	تو همچو مرغ ز باز اجل گریزانی			ز ترس و جهد بریدن در این هوا چونی
	اجل حیات توست ار چه صورتش مرگست			اگر نه غافلی از وی گریزپا چونی