دیوان شمس/بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم
ظاهر
| بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم | ز تف آتش عشقت من دلسوز خموشم | |||||
| منم آن باز که مستم ز کله بسته شدستم | ز کله چشم فرازم ز کله دوز خموشم | |||||
| ز نگار خوش پنهان ز یکی آتش پنهان | چو دل افروخته گشتم ز دلفروز خموشم | |||||
| چو بدیدم که دهانم شد غماز نهانم | سخن فاش چه گویم که ز مرموز خموشم | |||||
| به ره عشق خیالش چو قلاووز من آمد | ز رهش گویم لیکن ز قلاووز خموشم | |||||
| ز غم افروخته گشتم به غم آموخته گشتم | ز غم ار ناله برآرم ز غم آموز خموشم | |||||