دیوان شمس/برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید

by مولوی

	برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید			تو هم ای دل ز من گم شو که آن دلدار می‌آید
	نگویم یار را شادی که از شادی گذشتست او			مرا از فرط عشق او ز شادی عار می‌آید
	مسلمانان مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید			که کفر از شرم یار من مسلمان وار می‌آید
	برو ای شکر کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد			نخواهم صبر گر چه او گهی هم کار می‌آید
	روید ای جمله صورت‌ها که صورت‌های نو آمد			علم هاتان نگون گردد که آن بسیار می‌آید
	در و دیوار این سینه همی‌درد ز انبوهی			که اندر در نمی‌گنجد پس از دیوار می‌آید