دیوان شمس/بد دوش بی‌تو تیره شب و روشنی نداشت

by مولوی

	بد دوش بی‌تو تیره شب و روشنی نداشت			شمع و سماع و مجلس ما چاشنی نداشت
	شب در شکنجه بودم و جرمی نرفته بود			در حبس بود این دل و دل دادنی نداشت
	ای آنک ایمنست جهان در پناه تو			مه نیز بی‌لقای تو شب ایمنی نداشت
	کبر و منی خلق حجاب تو می‌شود			در سایه بود از تو کسی کو منی نداشت
	دل در کف تو از تو ولیکن ز شرم تو			سیماب وار بر کف تو ساکنی نداشت