دیوان شمس/بانگ تسبیح بشنو از بالا
| بانگ تسبیح بشنو از بالا | پس تو هم سبح اسمه الاعلی | |||||
| گل و سنبل چرد دلت چون یافت | مرغزاری که اخرج المرعی | |||||
| یعلم الجهر نقش این آهوست | ناف مشکین او و مایخفی | |||||
| نفس آهوان او چو رسید | روح را سوی مرغزار هدی | |||||
| تشنه را کی بود فراموشی | چون سنقرئک فلا تنسی | |||||