دیوان شمس/ای یار یگانه چند خسبی
| ای یار یگانه چند خسبی | وی شاه زمانه چند خسبی | |||||
| بر روزن توست بنده از کی | ای رونق خانه چند خسبی | |||||
| ای کرده به زه کمان ابرو | برزن به نشانه چند خسبی | |||||
| افسانه ما شنو که در عشق | گشتیم فسانه چند خسبی | |||||
| ماییم چو میخ سر نهاده | بر روی ستانه چند خسبی | |||||
| گر خنب ببسته است پیش آر | باقی شبانه چند خسبی | |||||
| درده قدح شراب و چون شمع | بنشین به میانه چند خسبی | |||||
| بشتاب مها که این شب قدر | آمد به کرانه چند خسبی | |||||