دیوان شمس/ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو

by مولوی

	ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو			پرهیز من ز چیست ز تو یار شرم تو
	گلشن ز رنگ روی تو صد رنگ ریخته‌ست			چون گل چرا دمید ز رخسار شرم تو
	من صد هزار خرقه ز سودا بدوختم			کان جمله را بسوخت به یک بار شرم تو
	صافی شرم توست نهان در حجاب غیب			دردی بریخت بر رخ گلزار شرم تو
	آن دل که سنگ بود ز شرم تو آب ریخت			یا رب چه کرد در دل هشیار شرم تو
	خون گشت نام کوه که نامش شده‌ست لعل			چون درفتاد در که و کهسار شرم تو