دیوان شمس/ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
| ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی | در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی | |||||
| چون عهد دلم دیدی از عهد بگردیدی | چون مرغ بپریدی ای دوست کجا رفتی | |||||
| در روح نظر کردی چون روح سفر کردی | از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی | |||||
| رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی | ماننده بوی گل با باد صبا رفتی | |||||
| نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی | از نور خدا بودی در نور خدا رفتی | |||||
| ای خواجه این خانه چون شمع در این خانه | وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی | |||||