دیوان شمس/ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده

by مولوی

	ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده			وی ساغر پرفتنه به عشاق بداده
	از گفتن اسرار دهان را تو ببسته			و آن در که نمی‌گویم در سینه گشاده
	تا پرده برانداخت جمال تو نهانی			دل در سر ساقی شد و سر در سر باده
	صبحی که همی‌راند خیال تو سواره			جان‌های مقدس عدد ریگ پیاده
	و آن‌ها که به تسبیح بر افلاک بنامند			تسبیح گسستند و گرو کرده سجاده
	جان طاقت رخسار تو بی‌پرده ندارد			وز هر چه بگوییم جمال تو زیاده
	چون اشتر مست است مرا جان ز پی تو			بر گردن اشتر تن من بسته قلاده
	شمس الحق تبریز دلم حامله توست			کی بینم فرزند بر اقبال تو زاده