دیوان شمس/اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند)
'


 اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنندکره تند فلک را هر سحرگه زین کنند 
 چون بتازند آسمان هفتمین میدان شودچون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنند 
 ماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیستگلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کنند 
 دوزخ آشامان جنت بخش روز رستخیزحاکمند و نی دعا دانند و نه نفرین کنند 
 از لطافت کوه‌ها را در هوا رقصان کنندوز حلاوت بحرها را چون شکر شیرین کنند 
 جسم‌ها را جان کنند و جان جاویدان کنندسنگ‌ها را کان لعل و کفرها را دین کنند 
 از همه پیداترند و از همه پنهان ترندگر عیان خواهی به پیش چشم تو تعیین کنند 
 گر عیان خواهی ز خاک پای ایشان سرمه ساززانک ایشان کور مادرزاد را ره بین کنند 
 گر تو خاری همچو خار اندر طلب سرتیز باشتا همه خار تو را همچون گل و نسرین کنند 
 گر مجال گفت بودی گفتنی‌ها گفتمیتا که ارواح و ملایک ز آسمان تحسین کنند