دیوان شمس/اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند

by مولوی

اگر چرخ وجود من از این گردش فروماندبگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند اگر این لشکر ما را ز چشم بد شکست افتدبه امر شاه لشکرها از آن بالا فروآید اگر باد زمستانی کند باغ مرا ویرانبهار شهریار من ز دی انصاف بستاند شمار برگ اگر باشد یکی فرعون جباریکف موسی یکایک را به جای خویش بنشاند مترسان دل مترسان دل ز سختی‌های این منزلکه آب چشمه حیوان بتا هرگز نمیراند رایناکم رایناکم و اخرجنا خفایاکمفان لم تنتهوا عنها فایانا و ایاکم و ان طفتم حوالینا و انتم نور عینانافلا تستیاسوا منان فان العیش احیاکم شکسته بسته تازی‌ها برای عشقبازی‌هابگویم هر چه من گویم شهی دارم که بستاند چو من خود را نمی‌یابم سخن را از کجا یابمهمان شمعی که داد این را همو شمعم بگیراند