دیوان شمس/ابشر ثم ابشر یا متمن

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(ابشر ثم ابشر یا متمن)
'


 ابشر ثم ابشر یا متمناقترب الوصل و افنی المحن 
 فاجتمعوا نقضی ما فاتنامن سکر یلقب‌ام الفتن 
 قد قدم الساقی نعم السقاقد قرب المنزل نعم الوطن 
 کار تو این است که دل پروریپرورش آمد همه کار چمن 
 خلدک الله لنا ساقیاانت لنا البر ولی المنن 
 نحن عطاش سندی فاسقنامن سکر یقطع راس الحزن 
 ینشنا صفوته نشأهطیبه السر ملیح العلن 
 ترک کن این گفت و همی‌باش جفتو اغتنم الفرض و خل السنن 
 فاغتنم السکر و زمزم لناتن تنتن تن تنتن تن تنن 
 قد ظهر الصبح و خل الحرسقد وضع الحرب فخل المحن 
 طیبنا الراح و نعم المطیبو اختلط الشهد لنا باللبن 
 نطمع فی الزاید فازدد لنافاسق و اسرف سرفا مشبعا 
 سن لنا سنتک المرتضیرن لنا رنه ظبی الاغن 
 نخ هنا جمله بعراننالیس علی الارض کهذا العطن 
 من هو لا یغبط هذ السقامن هو لا یعبد هذ الوثن 
 ما لرسالات هوی منتهیفاقنع بالاوجز یا ممتحن 
 قد سکر القوم و نام الندیمنشرب بالوحده نحن اذن 
 مفتعلن مفتعلن مفتعلفعلللن فعلللن فعللن